|
Naaktzwemmen
Tijdens een vakantie heb ik wel eens naakt gezwommen. Ik vond het lekker om zonder knellend badpak of angst voor verschuivende cups in het water te spetteren. Het toenmalige vriendje vond het minder geslaagd. Hij was als de dood dat een onderwaterbeest in zijn ballen zou bijten of via zijn pisbuis naar binnen zou zwemmen. Nu is dat in donker Afrika theoretisch ook mogelijk, maar wij zwommen in een Fries meer met als enig gevaar fladderende waterjuffertjes. De verkering heeft niet lang geduurd.
In het zwembad van het dorp waar ik opgroeide kun je tussen tien en elf uur ’s avonds naakt zwemmen. Mijn vriendin E woont om de hoek van het zwembad en wil best mee. Zij zit helemaal niet met bloot. Vakanties brengt ze zelfs door op naturistencampings. Ik heb wel wat blootvrees. Die ochtend bekijk ik mijn naakte zelf eens goed in de spiegel. Moet mijn keurig getrimde driehoekje niet geheel onthaard? Sinds ik vaste verkering heb, lig ik eruit qua mode down under. De borsten kunnen best, mits ik rechtop loop, en dan valt het met de kwabjes ook mee. Eigenlijk zie ik vooral op tegen puberjongens met zwembrillen op en niet verhulbare erecties. En ontmoetingen met oude bekenden. Ik zie voor me hoe de blik van een afgetraind oud-klasgenootje langs mijn lijf omlaag glijdt en ze zegt: ‘Wat leuk om jou weer eens te zien.’ En dan de glimlach en de leugen: ‘Je bent ook niets veranderd.’
Die avond gaan ik E. naar het zwembad. We kleden ons uit in de gezamenlijke kleedkamer, waar ook twee vrouwen van een jaar of vijftig zijn. Iedereen doet of het de normaalste zaak van de wereld is dat we allemaal in onze blote kont staan. Eigenlijk ben ik best nieuwsgierig naar het effect van de zwaartekracht op het lichaam van deze dames, maar ik durf niet te kijken. Ze kijken ook niet naar ons. E. en ik lopen naar het zwembad, ik met de schouders naar achter en ingehouden buik. Er zwemt maar een man of tien en ze zijn allemaal ouder dan wij. Een paar vrouwen babbelkletsen heen en weer, een oudere heer met zwembrilletje zwemt fanatiek banen en er zijn twee stelletjes. Sommigen kijken even naar ons, maar niemand staart. Toch laat ik me snel in het water zakken. Lekker veilig. Ook wij gaan baantjes zwemmen. Het water is warm en we hebben de ruimte. Veel meer dan tijdens de overvolle uurtjes voor geklede badgasten. “De meeste mensen die hier zijn kennen elkaar,” vertelt E. “Ze komen al jaren op dit tijdstip.” Ik vraag of zich wel eens parenclubachtige taferelen afspelen. Bijna verontwaardigd zegt E.: “Naturisme heeft niets met seks te maken. Het draait om respect voor jezelf en voor de ander en genieten van de natuur.” Na een poosje vergeet ik dat we in onze bloterik zwemmen. Dat besef komt pas weer als we een baantje rugslag doen en mijn borsten vrolijk boven water uitbollen. Snel maar weer de schoolslag.
Na een krap uurtje gaan E. en ik uit het water. Ik voel wat gêne als ik het trapje bestijg, maar inmiddels weet ik wel dat de naaktzwemmers toch niet in mijn kruis staren. In de kleedkamer drogen we ons af en trekken we onze kleren weer aan. “Volgende week weer?” vraagt E. Ik knik.
< TERUG NAAR COLUMNS
|
