|
Gerard Joling laat zich niet gek maken
Of Gerard Joling zich nu kaal laat knippen, iemands neus zou hebben gebroken of een nieuwe liefde heeft: de roddelbladen en kranten smullen ervan. Maar wat vindt hij daarvan?
Op deze warme dag ligt Gerard (46) relaxed in een hangmat. Na het interview moet hij naar de studio om het SBS Shownieuws te presenteren. Daar vertelt hij allerlei nieuwtjes over artiesten. Als er iemand is die veel over nieuwtjes en roddels weet, dan is hij het wel, want hij is zelf ook vaak genoeg een dankbaar onderwerp.
Hoe vind je het dat er zoveel over je wordt geroddeld?
“Het interesseert mij niet zoveel meer. Ik ben zo vaak bekritiseerd, verguisd, belachelijk gemaakt en vereerd dat ik op een gegeven moment dacht: ach, uiteindelijk overleeft mijn talent en wie ik ben. Zolang ik lekker mezelf blijf, kan ik het nooit verkeerd doen. Natuurlijk vindt nooit iedereen je leuk. Ik zie dat nu bij Gordon En Joling Over De Vloer. Sommige mensen vinden het plat en ordinair want er zit wel eens een boer en een scheet in, maar we verkopen er wel honderdduizend dvd’s van. Als je het niet wilt zien, dan zet je je tv toch gewoon op een ander net? Wat ik wel vervelend vind, is dat mijn moeder op de kaartclub, het zwemverenigingetje, of door de fietsmeiden erop wordt aangesproken. Maar laatst zei ik tegen haar: ‘Lekkere vriendinnen heb jij! Laat ze ook een keer bellen als ze me in een tv-programma zien dat ze lek vinden of als ze een mooi interview lezen. Ze bellen alleen als er een lelijk stuk in de krant staat.’ En dat is ze wel met me eens.
Henny Huisman zei een keer tegen me: ‘Beroemdheden hebben altijd van die relletjes om zich heen hangen, dat heb jij ook.’ Waarschijnlijk komt dat doordat ik redelijk uitgesproken ben. Maar als ik verkeerd wordt geciteerd of verkeerd wordt neergezet, dan grijp ik in. Ik zet er een advocaat op, want ik laat me niet verneuken of vernaggelen. Bang ben ik zeker niet, voor niemand niet. Ik heb een enorme vechtlust. Misschien juist omdat ik zoveel over me heen heb gekregen.”
Wat is er nu zo leuk aan beroemd zijn?
“Ik heb het altijd gewild. Dat is iets dat blijkbaar in mijn genen zit. Mijn moeder zegt dat ik als kind al in de belangstelling wilde staan. Ik had een kip die ik kunstjes leerde zodat ik op dierendag een prijs won. Met carnaval won ik een prijs en met koninginnedag ook. En op verjaardagen klom ik op een stoel om te zingen. Mijn moeder had zeven broers en een zus die allemaal kinderen hadden, maar het lukte mij om tussen al die neefjes en nichtjes op te vallen.”
Het meest is er over jou geroddeld toen de relatie met je vriend Wino stukliep omdat hij een kindje kreeg bij een vrouw.
“Dat meisje bleek toen ook nog Sylvana, de zus van Marco Borsato, te zijn. Het was zo’n groot verhaal dat ik de pers en alles niet kwalijk kan nemen dat ze er bovenop zaten. Maar het was bepaald niet de leukste tijd van mijn leven. Wino en ik hadden al dertien jaar een relatie, maar die we in her begin geheim hielden. In de pers suggereerden ze dat ik die relatie geheim hield omdat dat mijn fans zou afschrikken, maar dat is niet waar. Maar goed, ineens was ik uit de kast en zat ik in een verschrikkelijk ingewikkelde situatie. Toen het bekend werd, was het ook niet over tussen Wino en mij. Ik woonde in die tijd zelfs bij zijn ouders in omdat ik mijn huis had verkocht. Bij de familie Borsato kwam ik van jongs af aan over de vloer, maar die relatie was ineens ook heel gespannen. Tegen Sylvana zei ik dat ze bij me uit de buurt moest blijven. Ik begreep niet hoe ze zoiets kon doen terwijl ze wist dat Wino en ik een relatie hadden. Wino wilde in eerste instantie met me verder, ondanks het kind, maar dat kon ik niet. Ik wilde geen tweede viool spelen. Ik heb vaak genoeg gezien dat als je partner een kind heeft bij een ander, jij op de tweede plaats komt. Dus ik zei dat hij maar goed voor zijn vriendin en kind moest gaan zorgen.
Maar echt los raakten Wino en ik niet van elkaar, omdat we ook een zakelijke relatie hadden. Ik ben wel eens zakelijk genaaid, maar Wino heeft dat nooit gedaan. Daarin vertrouw ik hem helemaal. Daarnaast voelen we elkaar haarfijn aan, en dat is in allerlei zakelijke situaties erg prettig. Hij hoeft maar een bepaald gezicht te trekken of zijn hoofd te schudden en ik weet al wat hij bedoelt. We hebben veel gepraat en nu doet hij weer mijn management. Ook met Sylvana kan ik het inmiddels goed vinden. Dat vinden sommige mensen misschien onbegrijpelijk, maar hoe gaat zoiets... Wino liet niet al te ver bij mij vandaan een huis bouwen. Ik ging een keer kijken en toen was zij er ook, dus we praatten wat. We spraken elkaar nog eens, en nog eens. Toen was het: kom eens een drankje drinken, blijf eten. En zo is die relatie geleidelijk aan hersteld. In het begin voelde het alsof er iets niet klopte wanneer ik daar kwam, maar dat heb ik niet meer. Inmiddels is er ook bijna tien jaar overheen gegaan. Het is drollen doorslikken, maar als je verder wilt met je leven, dan moet je dingen los kunnen laten.”
Maar wil je niet iemand tegenkomen met wie je weer zo’n lange relatie kunt hebben?
“Natuurlijk zou dat leuk zijn, maar ik ben zo druk met mijn job en met Gerard Joling zijn dat ik er niet zoveel behoefte aan heb. Seksueel kom ik niets te kort, dus daar hoef ik het niet voor te doen.”
De roddel ging dat je wat had met een sportschoolleraar.
“Dat was een geweldig mens. Maar weet je, ik ben inmiddels al zo lang op mezelf en leef in zo’n vreemde wereld. Dat is bijna niet aan iemand uit te leggen.”
Gelukkig heb je een kind gekregen bij je beste vriendin Yvonne Dubbelboer.
“Ja, dat was weer zo’n roddel. Nou, daar kan ik alleen maar om lachen.”
Maar je zoekt wel een draagmoeder?
“Dat verhaal komt de wereld in doordat ze me altijd vragen of ik van kinderen houd. Ja natuurlijk, ik vind ze enig, ben dol op ze. Maar kinderen neem je niet, die krijg je. En moet dat dan via kunstmatige inseminatie, of een draagmoeder of een vriendin… Ik vind een kind willen nogal een beslissing. Ik zeg niet nooit, maar op dit moment ben ik er totaal niet mee bezig.”
Hoe is het trouwens met je zwakke rug? Volgens de bladen blijft het tobben.
“Die rug gaat prima, alhoewel ik al drie weken niet meer heb getraind. Ik loop vier keer in de week tien kilometer. En dat is natuurlijk heel goed voor je lichaam. Ik doe het om in vorm te blijven. Voor Toppers in de Arena ben ik elf kilo afgevallen. Dat wilde ik graag want ik werd weer veel te zwaar. Iedereen zegt altijd tegen me: ‘Jij te zwaar? Maar je hebt zo’n goed figuur.’ Dat komt dus doordat ik daar voortdurend tegen vecht. Mijn grootste vijand is mijn eigen figuur. Ik ben altijd te dik, het is altijd een drama. Ik groei zo snel. Als ik twee avonden in een week uit eten ga met een borrel erbij, zit er drie kilo aan. Eigenlijk groei ik van water, en ik ben ijdel genoeg om te zeggen dat ik dat akelig vindt.”
Ik las in de Telegraaf dat je je haar gaat afscheren.
“Ach, dat is zo’n gelul. Gordon en ik kregen die gouden dvd voor Gordon en Joling over de vloer. Gordon belde Wilma Nanninga van de Telegraaf op zodat ze het in de krant kon zetten. Toen zei ze: ‘Maar hebben jullie niet een leuke scoop? Jullie staan al zo vaak in de krant.’ En toen hoorde ik Gordon antwoorden: ‘Ja hoor. Ik laat mijn haar stijl maken en verf het wit. En Gerard scheert zich kaal.’ Ik stond ernaast en dacht: wat zeg je nu? Maar Wilma schreef het op en de volgende dag stond het in de krant. De dag erop belde ze dat ze nog nooit zoveel reacties had gehad op een artikel. Daarom zetten ze op de site een foto van me met en zonder haar. Dan konden de lezers aanklikken wat ze mooier vonden. Maar ik scheer mijn haar niet af, hoor. Ik heb twee keer een haartransplantatie gehad en ik heb nu extensions om het voller te laten lijken, dus ik vind het wel goed zo.”
Als ik naar Gordon En Joling Over De Vloer kijk, vraag ik me af of jullie het wel echt leuk hebben.
“Heel eerlijk: Gordon en ik vinden het programma helemaal niet leuk om op te nemen. John de Mol weet ook dat ik het haat. Ik ben geen goede slaper, en zeker niet als ik dat niet in mijn eigen bed kan doen, dus dat vind ik al vervelend. En dan voortdurend die camera’s om me heen waardoor ik totaal geen privacy heb. Maar van de week zat ik op het strand en er stonden meteen een stoet kinderen om me heen. Bleek dat ze hele stukken uit de serie uit hun hoofd kennen. Heel Nederland roept naar me: ‘Geer! Heb je er nog kracht voor!’ Dan zeg ik: ‘Nou, het is af en toe even minder, maar het gaat nog goed.’ En dat is natuurlijk ontzettend leuk. Maar voorlopig doe ik geen real live programma’s meer, ik ben nu even cameramoe.”
Een paar jaar geleden had je ruzie met Gordon en dat werd in de pers breed uitgemeten.
“Iemand had hem iets over mij verteld wat niet klopte. Hij ging toen met rotte vis gooien en ik ook. René Froger wilde tijdens zijn concert graag met Gordon en met mij zingen, maar we hadden allebei iets van: als hij komt, dan blijf ik weg. Toen heeft René ons bij hem thuis uitgenodigd. Ik weet het nog heel goed, we zaten in de tuin en Gordon werd erg emotioneel. We hebben het helemaal uitgepraat en nu is alles oké. Tijdens de opnames van Gordon en Joling heb ik hem maar één keer verrot gescholden omdat hij iets niet goed deed, vond ik. Maar dat praten we dan later weer uit. Hij is natuurlijk ook een heel groot ego, maar ik vind hem erg talentvol, hij is een goede zanger en ik kan ontzettend om hem lachen!”
Hoe zit dat nu met dat je iemand op zijn neus zou hebben geslagen?
“Dat zou ik zo’n drie jaar geleden in een café hebben gedaan, maar dat is helemaal niet zo. Die man deed ook drie weken later pas aangifte dus wie weet wat er in de tussentijd is gebeurd. Kun je nagaan in wat voor rechtsstaat wij leven. Je hebt iets niet gedaan, maar kunt toch in het beklaagdenbankje gaan zitten. Als Bekende Nederlander ben je zo kwetsbaar, want ik zat daar echt niet als ik niet Gerard Joling heette. Nu is de zaak verdaagd omdat ze nieuwe getuigen zoeken want ze hebben niet genoeg bewijsmateriaal.”
Wat is het leukste dat er over je is geschreven?
“Een knipseldienst knipt alles wat er over me is geschreven uit en stuurt dat me toe. Het is immens wat er over me geschreven is. Ik heb zo’n 350 plakboeken vol want ik bewaar alles. Je kunt zeggen dat ik dat uit eigen geiligheid doe, maar ik vind het gewoon leuk om af en toe terug te lezen wat ik allemaal heb gedaan. Om daar nu het leukste uit te vissen…”
Je zit nu zo’n 23 jaar in het vak. Vind je het vervelend om ouder te worden?
“Laat ik het zo zeggen: ik hang niet de vlag uit. Ik word er ook niet mooier op. Maar ik voel me nog steeds jong. Ik ben wel sinds mijn veertigste meer over de dood aan het nadenken. Met een paar vrienden heb ik besproken wat ik dan wil, maar het is niet een onderwerp wat ik koester. Ik vind het nogal confronterend.”
Ga jij naar de hemel?
“Ik hoop het. Ik ken nogal wat mensen die veel te jong dood zijn gegaan. Eigenlijk hoop ik dat ze elkaar daarboven weer gevonden hebben, want dan hebben ze het hartstikke leuk.”
Waar moet het naartoe met jou?
“Nergens naartoe. Ik geloof dat ik nog nooit zoveel op tv ben geweest als de afgelopen drie, vier jaar, en ik heb nog nooit zoveel aanbiedingen gehad. Een jaar of acht geleden dacht ik: als het hierbij blijft, dan vind ik het ook goed. Ik heb zo’n mooie carrière gehad. Ik had geen idee dat dit er nog aan zat te komen. Financieel hoef ik me inmiddels geen zorgen meer te maken, maar ik voel er niets voor om een huis te kopen in Spanje. Veel te veel gedoe. Bovendien vind ik mijn werk veel te leuk. Het is niet zo dat ik nog ergens naar streef. Ik zie wel wat er op mijn pad komt, en als ik het leuk vind, dan doe ik het.”
< TERUG NAAR INTERVIEWS
|
