|
Jools Oliver, de vrouw van topkok Jamie:
‘Ik wilde altijd maar één ding: moederen’
Topkok Jamie Oliver is wereldberoemd vanwege zijn verrukkelijke gerechten. Zijn vrouw Jools (30) is dat nu ook, omdat ze een hilarisch boek heeft geschreven over hun gezinsleven met twee kleine kinderen. Flair interviewde haar in Londen.
In de wijk Hampstead, in een ouderwetse pub waar ze gerechten als lamsniertjespie serveren, zit Jools Oliver. Ze heeft een eenvoudige zwart met wit gestreepte trui aan en een spijkerboek Er zit geen spoor van make up op haar gezicht, maar dat heeft ze met haar mooie trekken ook niet nodig. Ze is ongelooflijk slank.
Hoe houd je zo’n figuur met een man als Jamie Oliver?
“Mijn hele familie is zo tenger. We kunnen een heleboel eten en dan gebeurt er niets. Maar na de geboorte van Daisy duurde het wel een jaar voordat ik mijn spijkerbroeken weer aan kon.”
Hoe heb je Jamie leren kennen?
“We woonden bij elkaar in de buurt. Ik wist wie hij was, maar kende hem niet. Toen ik naar een nieuwe school ging om mijn A-levels te doen, ging hij daar net weg. Maar hij kwam regelmatig langs om zijn oude vrienden op te zoeken. Als ik hem zag, dacht ik: wat een lekker ding. Ik was niet de enige die dat vond, want hij was erg populair. Langzamerhand raakten we bevriend en op een dag beseften we dat we elkaar meer dan leuk vonden.”
Is het moeilijk om getrouwd te zijn met zo’n bekende kok?
“Inmiddels ben ik er wel aan gewend, maar het blijft vreemd. Dan lees ik ergens iets over de familie Oliver, en duurt het toch even voordat ik besef: hè, dit gaat ook over mij. Wat ik vooral irritant vind is dat mensen Jamie voortdurend aanspreken. Lopen we met het gezin door de stad, dan komt er altijd wel iemand op hem af met een vraag over eten. ‘Jamie, ik heb voor vanavond kip gekocht…’ Daar gaan we weer, denk ik dan. Maar we peinzen er niet over om uit Londen te vertrekken. Onze families wonen hier in de buurt, en Jamie wil niet weg omdat hij hier aan alle ingrediënten kan komen.”
Waarom besloot je dit boek te schrijven?
“Ik was het niet van plan, maar ik vind schrijven wel erg leuk. Ik heb wel eens het gevoel dat er een Jamie en Jools Oliver-verzadiging is. Dat mensen iets hebben van: o nee, niet weer die Olivers. Maar de uitgever dacht daar anders over. Toen ik zwanger was, vertelde ik Jamie anekdotes over de zwangerschap waar hij erg om moest lachen. Hij vond dat ik ze moest opschrijven. Ik begon aan een dagboek dat ik voor mezelf wilde houden, maar toen Jamie het las, belde hij meteen zijn uitgever. Voordat ik het wist had ik een contract. Ik heb een jaar aan dit boek gewerkt. Elke dag schreef ik tussen tien en elf uur een uurtje terwijl mijn zusje op de kinderen paste. Langer lukte niet, want dan was er altijd wel een kind in tranen en wilde ik weten wat er aan de hand was.”
Jullie worden behoorlijk lastig gevallen door de Engelse roddelpers. Toch schrijf je heel openhartig over jullie gezin.
“Tijdens het schrijven ontdekte ik dat ik eerlijk moest zijn omdat het anders geen zin had het boek te maken. Ik wil dat jonge moeders iets aan dit boek hebben, en dat ze antwoord krijgen op allerlei vragen die ze hebben, hoe gênant ze soms ook zijn.’
Je vertelt bijvoorbeeld dat je tijdens een woeste dans met Jamie urine verloor omdat je je bekkenbodemspieren niet had getraind na de bevalling.
“Haha, inderdaad ja. Ik hoopte eigenlijk dat journalisten het boek niet zo goed zouden lezen.”
Conceptie
Wilde je altijd al moeder worden?
“Ja, ik was dan wel een nogal jongensachtig meisje, maar ik wist altijd zeker dat ik graag kinderen wilde. Ik had hun namen zelfs al in mijn hoofd. Ik ben nooit ambitieus geweest, verschrikkelijk toch? Niet dat ik lui ben, maar ik wilde maar één ding: moederen. Toen ik klaar was met dit boek dacht ik ook: mooi, die taak zit er op. Tot de publiciteitsmensen me vertelden dat het echte werk nu pas begon. Daarom zit ik hier.”
In het boek beschrijf je uitgebreid dat zwanger worden bepaald niet makkelijk was. Je bent geopereerd, moest hormonen slikken en op verplichte tijdstippen vrijen. Je beschrijft zelfs hoe jullie op een vliegveld op zoek ging naar een passende ruimte omdat een test uitwees dat je op dat moment je ovulatie had.
“Toen mijn moeder het manuscript las, zei ze wel: ‘Lieverd, denk je echt dat je dit moet opschrijven?’ Maar ik wilde het per se. Het was een verschrikkelijk moeilijke tijd, en ik wilde die zo grappig moeilijk verwoorden om vrouwen die in dezelfde positie zitten een hart onder de riem te steken. Je komt er alleen doorheen als je er af en toe ook om kunt lachen. En ik wilde de lezeressen hoop geven: ons lukte het uiteindelijk ook.”
Je hebt altijd gedacht dat het goed zou komen?
“Ik wist dat ik moeder zou worden. Of die kinderen nu van mijn eigen vlees en bloed zouden zijn of geadopteerd gingen worden. Maar ik vind het een wonder en een voorrecht dat ik onze twee meiden zelf heb mogen dragen.”
Je tweede zwangerschap overviel je nogal.
“Ja, Poppy was vier maanden toen ik last kreeg van misselijkheid. Eigenlijk sloot ik een zwangerschap uit. Het had zoveel moeite gekost om Poppy te krijgen, dat ik me niet kon voorstellen dat het zomaar zou gebeuren. Ik gaf borstvoeding en Jamie en ik moesten zo wennen aan ons nieuwe leven dat we nu niet bepaald regelmatig seks hadden. Poppy lag in de badkamer op een aankleedkussen toe te kijken hoe ik een zwangerschapstest deed. En hoe mijn ogen uit mijn kop rolden toen die positief bleek te zijn. Dit is niet menselijk, dacht ik. Dit kan niet. Ik belde mijn moeder dat ze onmiddellijk moest komen met een zwangerschapstest. Ze had er vijf mee en ze wezen allemaal hetzelfde uit. ‘Nou, liefje,’ zei ze, ‘Het lijkt erop dat je zwanger bent.’ Toen heb ik Jamie gebeld, die midden in een belangrijke vergadering zat, om het nieuws te vertellen. Hij moest er alleen maar heel erg om lachen.”
Zwangerschap
Voelde je je niet eenzaam tijdens de zwangerschappen? Jamie is zo vaak weg.
“Ik was moe en misselijk en had daardoor niet zoveel behoefte aan gezelschap. Het zou mooi zijn als hij ontbijt, lunch en diner kwam serveren en daarna weer wegging, haha. In die tijd was mijn buik echt het middelpunt van mijn bestaan. Als Jamie nu weg is, mis ik hem meer.”
Vond je jezelf mooi met die dikke buik?
“Ik voelde me een zeekoe, hoewel Jamie zei dat hij me prachtig vond. Maar als je eerlijk bent, moet je toegeven dat een zwangere vrouw er eerder lachwekkend dan sexy uitziet.”
In je boek schrijf je over het snurken, het maagzuur, de slapeloze nachten. Wil je dat nog een keer meemaken?
“Je krijgt er iets prachtigs voor terug. Ik heb altijd gedroomd van een groot gezin. We hopen dat er nog een kleine Oliver komt, en als we dat goed aankunnen, gaan we misschien zelfs voor een vierde.”
Bevalling
Veel Nederlandse vrouwen dromen van een soepele thuisbevalling.
“Echt waar? Ik kan me niets ergers voorstellen: de pijn, de troep, het bloed. Als ik tijdens de bevalling van Poppy geen verdoving had gekregen, had ik iemand vermoord, denk ik. Die bevalling van Poppy duurde drie dagen, maar bij Daisy ging het zo snel dat er geen tijd was om me een verdoving te geven. Ze kunnen dan wel zeggen dat je je niet moet aanstellen omdat het een levensschenkende pijn is, maar ik vond het afgrijselijk.”
Zat je na de bevalling op een roze wolk?
“Na Poppy was ik zo opgewonden dat ik niet kon slapen ook al was ik al bijna 72 uur wakker. Jamie en ik vonden het zo ongelooflijk dat we samen een kind hadden. Het was of we een nieuw speeltje hadden waarmee we moesten spelen. Die verbazing was er niet bij Daisy, maar daardoor voelde ik me ook veel meer ontspannen.”
Moederschap
Is het moederschap wat je ervan verwachtte?
“Nee, ik dacht dat ik alsmaar dolgelukkig zou zijn, maar dat is niet zo. Het is fantastisch en geweldig, maar soms ook helemaal niet. Kinderen brengen echt het beste en het slechtste in je boven. Soms kan ik niet eens rustig naar de wc want dan staat er een kind voor de deur te jengelen: mammie, mammie, mammie…”
Veranderde je relatie met Jamie erg door de komst van de kinderen?
“Dat viel wel mee. In het begin waren we natuurlijk in shock. We dachten dat het allemaal makkelijk te doen was als we precies deden wat ze ons hadden gezegd. Dat viel dus tegen. Jamie ging al snel weer aan het werk, en dan haatte ik hem als hij lag te slapen terwijl ik met jankende baby op schoot zat. Zijn leven leek gewoon door te gaan terwijl dat van mij op zijn kop stond. Dat gevoel verdween toen de kinderen gingen doorslapen. De grootste verandering voor onze relatie is denk ik dat er nu heel veel aandacht naar de kinderen gaat ”
Waar verschillen je meiden in?
“Daisy is een nogal jongensachtig, hoewel ze het liefst in een ballerinajurk loopt. Poppy is erg op mij gericht en is heel gevoelig Ik denk dat ik als kind ook zo was. Ze spelen veel samen, maar kunnen ook flink ruzie maken. Ik vind het erg leuk om te zien dat Poppy zo beschermend is tegen Daisy. Als iemand Daisy een klap heeft gegeven, komt Poppy meteen naar haar toe. “Wie heeft je geslagen?’vraagt ze dan. En vervolgens gaat ze diegene een mep geven.”
Is de relatie met je moeder veranderd nu je zelf moeder bent?
“Die is nog hechter geworden. Ik realiseer me nu pas wat voor goede moeder ze was. Ze is echt geniaal.”
Je belt haar nogal vaak.
“Minstens vijf keer per dag. Ik heb haar vanochtend gesproken toen ik het ontbijt van de kinderen verzorgde, ik heb haar even in de taxi gesproken en als jij zo weggaat, bel ik haar om te vertellen hoe het interview ging. Jamie wordt er soms dol van.”
Opvoeding
Je hebt je kinderen zo getraind dat ze zonder morren om half zeven gaan slapen.
“Om zes lees ik verhaaltjes voor en om half zeven liggen ze erin. Dan komen ze niet meer naar beneden. Natuurlijk kostte het wel even tijd voordat het lukte. Als ik zeker wist dat Daisy of Poppy genoeg had gegeten, een schone broek had en niet moest boeren, liet ik haar huilen. Ik heb wel eens met tranen in mijn ogen naar mijn baby zitten luisteren. Maar uiteindelijk vielen ze toch altijd in slaap. Ik denk dat Jamie en ik redelijk strenge ouders zijn.”
Ben je zelf ook zo opgevoed?
“Nu ik erover nadenk: ik geloof het wel ja. Mijn vader was behoorlijk streng en toen ik klein was had ik diep respect voor hem. Wanneer ik aan het keten was en hij kwam naar boven, dan wist ik niet hoe snel ik weer in bed moest kruipen. Mam was wat zachter. Bij Jamie en mij is die rolverdeling eigenlijk precies zo. Hij kan flink kwaad worden op de kinderen, en dan sta ik ernaast van: ‘Niet zo schreeuwen, ze bedoelde het niet zo.’”
Voeding
Geef jij je kinderen wel eens een potje?
“Ik heb er niets op tegen, hoor, maar over het algemeen kook ik voor de kinderen. Ik heb er ook de tijd voor omdat ik niet werk. Voeding is erg belangrijk bij ons thuis, dat komt natuurlijk door Jamie. Vaak bedenk ik s‘ochtends al wat we ’s avonds gaan eten.”
Het verbaast me dat je wel eens voor hem kookt.
“Hij weet dat hij geen commentaar mag geven. In het begin kon hij dingen zeggen als: ‘Het wordt nog lekkerder als je wat koriander erbij doet.’ Maar inmiddels weet hij wat mijn reactie daarop is: ga maar lekker ergens anders eten.”
Is dit de beste tijd van je leven?
“Dat denk ik wel. Op mijn schooltijd na dan, die was ook fantastisch. Het lijkt wel of we steeds gelukkiger worden. We trouwden, en dat was geweldig. Dat het zo moeilijk was om zwanger te raken was heel vervelend, maar toen werd Poppy geboren. En vlak daarop Daisy. Ik heb erg moeten wennen aan de drukte en dat Jamie zo vaak weg is, maar inmiddels geniet ik enorm. ”
Jools Oliver (30) was model en serveerster en trouwde in 2000 met haar middelbare-schoolliefde, de wereldberoemde kok Jamie Oliver. In mei 2002 werd hun dochter Poppy Honey geboren, en in april 2003 volgde Daisy Boo. Jools schreef een humoristisch en informatief boek over het moederschap: Van min negen tot plus een!
Meer lezen: Jools Oliver; Van mijn negen tot plus een! Dagboek van een openhartige moeder, uitgeverij Kosmos- Z&K Uitgevers, e 19,95
< TERUG NAAR INTERVIEWS
|
