|
|
 |
| 2006 Flair | |
|
Op een vrijdagavond zit ik voor de tv de was op te vouwen. Mijn vriend en ik kijken naar een spannende thriller, maar ik ben zo moe dat ik de held en de seriemoordenaar nauwelijks van elkaar kan onderscheiden. Deze week heb ik drie dagen en één avond gewerkt, ben ik met een vriendin uit eten geweest, naar de verjaardag van een andere vriendin geweest en had ik paardrijles. Ik wil met de stapels schone was naar boven lopen wanneer mijn vriendin Els belt. Of ik morgen mee ga winkelen. Natuurlijk wil ik dat graag. In het tijdperk dat ik door de stad liep zonder kinderwagen, ging ik vaak met haar shoppen. Els geeft me het zetje om niet dat saaie t-shirt te kopen maar die leuke jurk en winkelsessies sluiten we altijd af met bitterballen en port. “Even aan mijn vriend vragen,” zeg ik. En dan denk ik: ik hoef het niet te vragen, want ik weet al wat hij zegt: ‘Ik ben de oppas niet.’ ‘Je bent al zoveel weg.’en ‘Je houdt alleen rekening met anderen, maar nooit met mij.’ Ik zeg tegen Els dat ik van de week wel even langskom. Maar als ik in mijn agenda blader, zie ik niet wanneer dat kan. Of ik ben weg, of mijn vriend is op pad waardoor ik thuis moet blijven om op de kinderen te passen. Alleen donderdagavond zijn we allebei thuis en het leidt zeker tot ruzie als ik dan wegga. De week erop: zelfde verhaal. Eigenlijk heb ik voortdurend een propvolle agenda en toch steeds het gevoel dat ik iedereen tekortdoe. Mijn geliefde en ik spreken elkaar soms dagen achter elkaar alleen als we de kinderen aan elkaar overdragen. Eén van mijn beste vriendinnen is een maand geleden bevallen, maar ik ben nog niet op kraamvisite geweest. En tegen die aardige kennis heb ik nu al drie keer gezegd dat ik een keer aanwip, maar het komt er niet van. Aan mezelf kom ik al helemaal niet toe. De nieuwe Nicci French ligt al weken ongelezen op het nachtkastje en mijn haren moeten dringend weer eens geverfd. Janke Greving schreef een boek over vriendschap: Gelukkig met vrienden. Aan haar vraag ik hoe je een grote vriendenkring kunt onderhouden. “De meeste mensen hebben niet zo veel goede vrienden. Misschien moet je eens nagaan wie en wat echt belangrijk voor je is, zodat je daar je tijd in kunt steken. Ik vind niet dat je een maximum kunt stellen aan het aantal vrienden dat je hebt. Je hoeft ook niet aan iedere vriendschap evenveel aandacht te besteden. Oppervlakkige vriendschappen kunnen ook heel waardvol zijn. Volgens de Amerikaanse sociologe Jan Yager heb je tien vriendentypen nodig: een goede vriend, een beste vriend, iemand die van hetzelfde geslacht is, iemand van het andere geslacht, iemand om herinneringen mee op te halen, iemand die een voorbeeld kan zijn, een vriend die je motiveert en inspireert, een vriend die je met beide benen op de grond houdt, een vriend die voor je zorgt en oppervlakkige vrienden. Nu heb je geen tien vrienden nodig, want één vriend kan best meerdere vriendschappelijke kwaliteiten vertegenwoordigen. Maar het is wel goed om meer dan één vriend te hebben. Stel dat die ene vriend wat overkomt, of jullie krijgen ruzie, dan sta je er ineens alleen voor. Het is ook fijn als een aantal van je vrienden in je buurt woont. Je kunt een goede vriendin hebben die in Australië woont, maar als je problemen hebt op je werk, heb je meer aan een collega die een borrel met je gaat halen.” Wat een opluchting. De deskundige vindt niet dat ik met een rode pen in mijn adressenboekje moet gaan strepen. Ik ga eens na wie nu eigenlijk het meest voor mij betekent, en kom uiteraard uit bij mijn geliefde. Hij is het met me eens dat we meer tijd aan elkaar moeten besteden, maar hoe regelen we dat? We praten erover, leggen agenda’s naast elkaar, bespreken of het zinvol is om op een vaste avond een oppas te nemen… En dan komt mijn geliefde met het twee-afspraken-per-week-plan. In de keuken hangt hij een schoolbord op waarop we beiden onze afspraken schrijven. Soms regel ik een oppas zodat ik ook weg kan als hij een afspraak heeft, of vraag ik iemand te eten als hij weg is, maar drie avonden in de week zijn we in ieder geval samen. Dan zijn we thuis of gaan we wat doen. Vanaf dat moment hebben wij het een stuk gezelliger, en heb ik ook meer tijd voor mezelf. Op mijn hoofd is geen uitgroei meer te zien. Maar er sneuvelt ook een en ander. Ik stop met paardrijles. Spontaan bij iemand langsgaan is bijna onmogelijk: soms plan ik afspraken wel een maand vooruit. En tegen aardige kennissen zeg ik niet meer dat ik binnenkort eens langskom, want ik doe het toch niet. Volgens Janke Greving kan het ook een oplossing zijn om je vriendschappen anders in te vullen. “Stel, je hebt een vriendin met wie je regelmatig ging stappen, maar daar kun je nu de energie niet meer voor opbrengen. Dan kun je voorstellen of ze op vrijdagochtend met jou en je kinderen mee naar de speeltuin gaat. Of je vraagt of ze komt lunchen. Als je minder tijd hebt gekregen voor een vriendschap, kun je ‘m ook onderhouden door bellen en mailen. Over het algemeen is voor een vriendschap de kwaliteit belangijker dan de kwantiteit. Je kunt heel goed met iemand bevriend zijn terwijl je die toch maar twee keer per jaar ziet. Vriendschap gaat om inleven, luisteren, blij voor elkaar kunnen zijn. Zeker als je net een kind hebt gekregen, is het niet vreemd dat je vriendschappen tijdelijk op een laag pitje komen te staan. Je wereld is ineens zo veranderd dat je daar even helemaal door in beslag bent genomen. Vriendinnen die nog geen moeder zijn, begrijpen je misschien niet zo goed meer. Dan is het maar de vraag of jullie nog genoeg gemeenschappelijks hebben waardoor de vriendschap kan blijven bestaan.” Sinds ik moeder ben, heb ik er vriendschappen bij gekregen. In de zandbak leerde ik bijvoorbeeld een moeder leren kennen met wie ik ontzettend leuk kan kletsen terwijl onze kinderen samen spelen. En een collega komt regelmatig met haar kinderen op woensdagmiddag langs. Maar er zijn ook vriendschappen verwaterd. Ik vind het verschrikkelijk dat ik mijn beste vriend niet meer zo vaak zie. We raakten bevriend toen we allebei single waren, en deden een periode alles samen behalve vrijen. Maar nu ik weinig tijd heb door mijn gezin, en hij door zijn veeleisende baan, zie ik hem misschien nog maar eens in de drie maanden. Janke Greving vindt dat ik me er niet te druk over moet maken. “Vriendschappen kunnen een hele tijd in de ijskast staan. De kans dat ze weer opborrelen, bestaat zolang er geen brieven of mails worden geschreven om de vriendschap op te zeggen, er geen grote ruzies zijn geweest of er andere grote dingen speelden als verraad of rivaliteit. Als je verdriet hebt omdat een vriendschap aan het verwateren is, dan is het enige dat helpt erover praten met die ander. Misschien ben je bang dat je vriend zegt dat hij niet zo geïnteresseerd meer is in jou, maar ik denk dat weten altijd beter is dan niet weten. Als je het niet uitspreekt, gaat het broeien, en verzin je er misschien van alles bij. Wanneer de bom dan barst, kun je dingen zeggen waardoor je vriendschap echt kapot gaat.” Ik denk dat ik maar moet accepteren dat ik minder tijd heb voor mijn vrienden dan ik eigenlijk zou willen. Dat is jammer, maar ik besef ook dat het een luxe probleem is. Ik mag blij zijn dat ik zoveel leuke, lieve en interessante mensen ken! Do’s - Heb je minder tijd voor afspraken? Met mailen of bellen kun je de vriendschap onderhouden. -Bedenk wie belangrijk voor je is en besteed aan hen de meeste tijd. -Heb je het gevoel dat jij en je partner langs elkaar heen leven? Spreek dan met elkaar af hoeveel avonden per week je afspraken met andere vrienden hebt. Maak ook met elkaar eens een afspraak! - Hang een verjaardagskalender in de wc en stuur kaarten. - Accepteer dat een vriendschap tijdelijk op een laag pitje kan staan. - Ging je altijd met je vriendin hele zaterdagen winkelen maar heb je daar nu geen tijd meer voor? Probeer dan iets te vinden dat jullie allebei leuk vinden maar minder tijd kost, bijvoorbeeld een avondje naar de sauna, een middagje haarverven, even koffiedrinken. - Als je niet tevreden bent over een vriendschap, spreek dat dan uit. Als je je ergernissen zolang opkropt dat de bom barst, kan dat je de vriendschap kosten. Don’ts - Proberen met de hele wereld bevriend te zijn. - Kritiek hebben op een vriend mag, maar doe het wel opbouwend. Zeg dus niet: ik vind het stom dat jij, Maar: Ik zou het leuk vinden als jij… - Een vriendschap te snel afschrijven. Misschien zijn jullie over een paar jaar in een situatie dat je veel plezier aan elkaar kunt hebben. -Geen moeite meer voor de ander doen. Vriendschap moet van twee kanten komen. Meer lezen? Gelukkig Met Vrienden door Janke Greving, uitgeverij Pearson 2005, ISBN 9043010642. Op www.flaironline kun je bij de club In Vertrouwen met andere lezeressen over dit onderwerp van gedachten wisselen. |
|
